Boek 4 · Hoofdstuk twintig, Behalve onsterfelijkheid
Als een dienaar
Op een dag, terwijl ze aan Arjuna dachten, zagen ze plotseling de wagen van Indra komen. Matali mende hem. De wagen glansde als de bliksem en zette de lucht in een gloed. Daarop zat Arjuna, met een diadeem op zijn hoofd, met kransen en nieuwe sieraden.
Hij stapte van de wagen op de berg. Eerst boog hij tot aan de voeten van Dhaumya, toen tot aan die van Yudhishthira, en daarna tot aan de voeten van Bhima, en de tweeling bogen voor hem. Hij liep naar Draupadi en stelde haar gerust, en ten slotte ging hij nederig bij zijn oudste broer staan en prees de koning.
Ze liepen rechtsom om de wagen heen waarmee Indra, de doder van Namuchi, zeven scharen van de zonen van Diti had verslagen. Matali eerden ze zoals ze de koning van de goden zelf zouden eren, en ze vroegen hem hoe het met alle goden ging. Hij groette hen, gaf hun raad zoals een vader zijn zonen, en keerde met de wagen terug naar Indra.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk twintig, Behalve onsterfelijkheid
In hetzelfde hoofdstuk
Dhaumya over de Meru; Arjuna terug in Indra's wagen; zijn eigen verhaal.