Boek 4 · Hoofdstuk acht, De moedervlek
De tiende pas
In het dichte woud zag Nala een grote bosbrand. Midden uit het vuur hoorde hij de stem van een of ander wezen, dat luid riep: 'Nala, kom hier! Nala, kom!'
'Wees niet bang,' riep Nala terug, en hij ging het vuur in. Daar zag hij een grote naga liggen, opgerold, een vorst onder het slangenvolk. De naga vouwde zijn handen. 'Koning, ik ben de naga Karkotaka. Ik heb de rishi Narada bedrogen, een man van zware ascese, en in zijn woede heeft hij me vervloekt. "Blijf hier liggen als iets wat zich niet kan bewegen," zei hij, "tot een zekere Nala je hier weghaalt. Waar hij je neerzet, word je van mijn vloek bevrijd." Door die vloek kan ik geen stap verzetten. Red mij, en ik zal u zeggen wat goed voor u is. Ik zal uw vriend zijn. Er is geen slang als ik. Ik maak me licht voor u. Neem me op en ga snel weg.'
Lees het hele verhaal in hoofdstuk acht, De moedervlek
In hetzelfde hoofdstuk
Damayanti bij de karavaan en in Chedi; Nala en Karkotaka; Damayanti herkend; een tweede svayamvara.