Boek 4 · Hoofdstuk achttien, Een tweede berg
Koningen vragen niet
Langs de weg die Hanuman hem gewezen had, ging Bhima over de Gandhamadana verder. Hij dacht aan dat lichaam en aan die glans, en aan de grootheid van de zoon van Dasharatha. Hij zocht de plek van de geurige lotussen en zag onderweg wouden en bosjes, rivieren en meren met bloeiende bomen. Hij zag kudden olifanten in de bronst, grijs van de modder, en herten met hun hinden, die hem met snelle blikken aankeken. Zonder angst, zeker van zijn kracht, ging hij de bergen in, waar buffels, beren en luipaarden leefden, en de bomen met hun koperkleurige twijgen, die in de wind bewogen, leken hem te wenken. Hij kwam langs lotusmeren waar de bijen gonsden en waar de lotusknoppen dicht waren, als handen die voor hem gevouwen waren.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk achttien, Een tweede berg
In hetzelfde hoofdstuk
Bhima en Hanuman; de tijdperken; het meer van Kubera; de voortekenen.