Boek 3 · Hoofdstuk dertien, Kirmira
De zwakke os
'Dhritarashtra,' zei Vyasa, 'ik zeg je nu wat het beste is voor alle Kaurava's. Het bevalt mij niet dat de Pandava's met bedrog zijn verslagen door Duryodhana en zijn volgelingen en naar het woud zijn gegaan. Als het dertiende jaar vol is, zullen ze aan al hun leed terugdenken, en dan spuwen ze in hun woede gif over de Kaurava's. Waarom wil jouw zoon, die altijd woedend is, de zonen van Pandu om het rijk doden? Houd die dwaas tegen, laat je zoon tot rust komen. Wie hen doodt terwijl ze in het woud leven, verliest zelf zijn leven. Doe wat de wijze Vidura zegt, en Bhishma, en wij, en Kripa en Drona. Strijd met je eigen verwanten keuren de wijzen af: het is tegen de dharma en het brengt schande, begin er niet aan. De blik waarmee hij naar de Pandava's kijkt, brengt groot onheil als je hem laat begaan. Of laat die zoon van je met zijn trage verstand naar het woud gaan en daar met de Pandava's leven, alleen, zonder helpers. Als hij door de omgang met de Pandava's van hen gaat houden, dan heb je bereikt wat je wilde. Maar men zegt ook dat de aard waarmee iemand geboren wordt, niet van hem wijkt tot hij sterft. Wat denken Bhishma, Drona en Vidura ervan? Wat denk jij? Doe wat goed is, nu er nog tijd is.'
Lees het hele verhaal in hoofdstuk dertien, Kirmira
In hetzelfde hoofdstuk
Vidura teruggeroepen en het plan tegen de Pandava's; Vyasa en Surabhi; Maitreya's vloek; de rakshasa Kirmira.