Boek 3 · Hoofdstuk dertien, Kirmira
Zolang ze zwak zijn
Vidura was naar de hermitage van de Pandava's gegaan, en Dhritarashtra kreeg spijt. Hij dacht aan het verstand van Vidura, die wist wanneer men vrede sluit en wanneer men oorlog voert, en aan de macht die de Pandava's nog zouden krijgen. Met zijn gedachten bij Vidura ging hij naar de deur van de vergaderzaal, en daar, voor de ogen van de koningen, viel hij bewusteloos neer.
Toen hij weer bij zijn zinnen was, kwam hij overeind van de grond en zei tegen Sanjaya, zijn raadsman, die naast hem stond: 'Mijn broer en mijn vriend is als een tweede Dharma, de god van de dharma zelf. Nu ik aan hem denk, breekt mijn hart. Haal mijn broer snel terug, Sanjaya.' Hij huilde en klaagde, en opnieuw zei hij tegen Sanjaya: 'Ga, Sanjaya, en kijk of mijn broer Vidura nog leeft, die ik in mijn woede heb verjaagd, slecht als ik ben. Nooit heeft die broer van mij, met zijn onmetelijke verstand, mij ook maar het kleinste kwaad gedaan, en nu heeft hij van mij onrecht gekregen. Zoek hem en breng hem terug, Sanjaya, of ik geef mijn leven op.'
Lees het hele verhaal in hoofdstuk dertien, Kirmira
In hetzelfde hoofdstuk
Vidura teruggeroepen en het plan tegen de Pandava's; Vyasa en Surabhi; Maitreya's vloek; de rakshasa Kirmira.