Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Boek 3 · Hoofdstuk dertien

Kirmira

Verteld door Vaishampayana; in het verhaal nemen ook anderen het woord. Ongeveer 6 minuten lezen.

'Vertel me hoe Kirmira gedood is, Vidura,' zei Dhritarashtra. 'Ik wil weten hoe het gevecht tussen de rakshasa en Bhima is gegaan.'

'Die daad van Bhima had geen gewoon mens kunnen doen,' zei Vidura. 'Ik heb het verhaal vaak gehoord, als ik met de Pandava's praatte.'

Na het spel vertrokken de Pandava's hiervandaan, en drie dagen en drie nachten later kwamen ze bij het Kamyaka-woud. Het was midden in de nacht, het verschrikkelijke uur waarop de rakshasa's rondgaan, de mensenetende nachtwezens met hun wrede daden. De asceten en de anderen die in het woud leefden, bleven dan ver bij het Kamyaka-woud vandaan, uit angst voor de menseneters. Juist toen de Pandava's het woud in gingen, dook er een rakshasa voor hen op, met vlammende ogen en een brandende fakkel, en hij versperde hun de weg. Hij spreidde zijn enorme armen en trok een afschuwelijk gezicht, en daar stond hij, op het pad dat de nazaten van Kuru wilden gaan. Hij beet op zijn lippen, zijn tanden staken uit en zijn haar stond als vuur overeind. Hij hulde zich in de begoocheling van de rakshasa's en brulde. Van dat gebrul schrokken de vogels zo dat ze schreeuwend overal neervielen, die van het land en die van het water, en herten, luipaarden, buffels en beren vluchtten alle kanten op, zodat het was alsof het woud zelf in beweging kwam. De wind van zijn adem was zo sterk dat ranken die ver weg groeiden, de bomen omhelsden met hun armen van koperkleurige bladeren. Op dat ogenblik stak er een hevige storm op, en het stof verduisterde de lucht tot er geen ster meer te zien was.

Lees het hele verhaal in hoofdstuk dertien, Kirmira

In hetzelfde hoofdstuk

Vidura teruggeroepen en het plan tegen de Pandava's; Vyasa en Surabhi; Maitreya's vloek; de rakshasa Kirmira.