Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Boek 4 · Hoofdstuk twaalf, De beenderen van Dadhicha

Een snoer van parels

Verteld door Vaishampayana; in het verhaal nemen ook anderen het woord. Ongeveer 4 minuten lezen.

Bhagiratha werd een groot boogschutter en wagenstrijder, een koning die over de hele aarde heerste, een vreugde voor de ogen en het hart van iedereen. Hij hoorde hoe Kapila zijn voorvaders had gedood, en dat ze de hemel van de goden niet hadden bereikt. Hij liet zijn rijk aan zijn raadsman over en ging naar de flanken van de Himalaya. Met zijn ascese wilde hij zijn kwaad verbranden en de Ganga voor zich winnen.

Hij zag de Himalaya voor zich. De toppen zaten vol ertsen, en van alle kanten hingen er wolken tegenaan die op de wind dreven. Leeuwen en tijgers hielden zich op in de grotten. Ganzen, pauwen en kokila's riepen er door elkaar. Kinnara's, de wezens die in de bergen zingen, en apsara's zaten op de rotsen. De olifanten die de windstreken dragen, hadden met de punten van hun slagtanden de bomen geschaafd, en er kropen slangen met dodelijk gif en tongen als vlammen. Op sommige plaatsen was de berg goudkleurig, op andere als zilver, en elders zwart als oogzwart.

Lees het hele verhaal in hoofdstuk twaalf, De beenderen van Dadhicha

In hetzelfde hoofdstuk

Vritra en de beenderen van Dadhicha; de Kalakeya's en de oceaan; Sagara's zonen; de Ganga uit de hemel.