Boek 4 · Hoofdstuk zes, De gouden ganzen
Vijf gelijke mannen
Op een gunstig moment, op een heilige dag van de maan en op het goede uur, riep Damayanti's vader de vorsten bijeen voor de svayamvara. Alle vorsten van de aarde hoorden het, en vol verlangen naar Damayanti kwamen ze haastig. Zoals leeuwen een berg op gaan, gingen de koningen de grote zaal binnen, die straalde van de gouden zuilen en een hoge poort had. Ze namen plaats op hun zetels, allemaal met geurige kransen en met oorringen van glanzende edelstenen. Hun armen waren gespierd en zwaar, sterk gevormd en glad, en hun gezichten, met hun mooie haar, hun fijne neuzen en hun ogen, glansden.
Damayanti kwam de zaal binnen, met haar mooie gezicht, en met haar glans nam ze de ogen en de harten van de koningen gevangen. Waar de blik van die vorsten op haar lichaam viel, daar bleef hij hangen, en hij bewoog niet meer.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk zes, De gouden ganzen
In hetzelfde hoofdstuk
Brihadashva bij de Pandava's; Nala en Damayanti; de goden als vrijers; de svayamvara.