Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Boek 4 · Hoofdstuk zes

De gouden ganzen

Verteld door Vaishampayana; in het verhaal nemen ook anderen het woord. Ongeveer 5 minuten lezen.

Er was een koning die Nala heette, de zoon van Virasena. Hij was koning van de Nishadha's, sterk en mooi, en hij kende de paarden als geen ander. Hij stond boven alle koningen, zoals Indra boven de goden staat. Hij was de brahmanen toegewijd, hij kende de Veda en hij was dapper. Wat hij zei, was waar, hij hield van dobbelen, en hij voerde een groot leger aan. Hij was edelmoedig en hield zijn zinnen in bedwang, hij beschermde zijn volk, en met de boog was niemand beter dan hij.

Er was ook een koning bij de Vidarbha's, een andere Bhima: koning Bhima van Vidarbha, een held met een ontzagwekkende kracht, die het goed meende met zijn volk. Maar hij had geen kinderen. Hij deed alles wat hij kon om kinderen te krijgen, en op een dag kwam er een brahmaanse rishi bij hem die Damana heette. De koning van Vidarbha kende de dharma, en omdat hij naar kinderen verlangde, ontving hij de rishi samen met zijn koningin met alle eer. Damana was hem goedgezind, en hij gaf de koning en zijn vrouw een gunst: een dochter en drie edele zonen. Ze heetten Damayanti, Dama, Danta en Damana, net als de rishi, en de zonen werden sterk en beroemd.

Lees het hele verhaal in hoofdstuk zes, De gouden ganzen

In hetzelfde hoofdstuk

Brihadashva bij de Pandava's; Nala en Damayanti; de goden als vrijers; de svayamvara.