Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Begrip

god van de goden

Een eretitel voor de hoogste god. Shiva is 'de god van de goden met de drie ogen' (hoofdstuk 3), Brahma 'de god van de goden' (hoofdstuk 10), Krishna 'de god van de goden' in Dhaumya's lof (hoofdstuk 11), en Arjuna buigt voor 'Rudra, de god van de goden, die ook Shiva heet' (hoofdstuk 21).

Toen ik hoorde dat Arjuna in een gevecht de god van de goden, de drieogige Shiva, die zich als jager had vermomd, tevreden had gesteld en het grote wapen Pashupata had gekregen, toen, Sanjaya, had ik geen hoop meer op overwinning.

De eerste keer, in Het woord Jaya (hoofdstuk één, boek 1)

Waar het voorkomt

  1. Het woord JayaHoofdstuk één · boek 1
  2. De raad van de slangenHoofdstuk zes · boek 1
  3. De delen van de godenHoofdstuk acht · boek 1
  4. Vijf zonenHoofdstuk zestien · boek 1
  5. TilottamaHoofdstuk tien · boek 2
  6. De gloeiende brahmaanHoofdstuk twaalf · boek 2
  7. Vier maandenHoofdstuk drie · boek 4
  8. De jagerHoofdstuk drie · boek 4
  9. Het offer van de armeHoofdstuk tien · boek 4
  10. De schoot van de aardeHoofdstuk tien · boek 4
  11. Vier windstrekenHoofdstuk elf · boek 4
  12. Het water is verteerdHoofdstuk twaalf · boek 4
  13. De twee bomenHoofdstuk veertien · boek 4
  14. Een mens is hun doodHoofdstuk eenentwintig · boek 4