Boek 4 · Hoofdstuk één, Waarom groeit je woede niet?
De boom bij het meer
Toen ook de burgers naar hun huizen waren teruggekeerd, riep Yudhishthira, de zoon van Kunti, zijn broers bij zich. 'Twaalf jaar moeten we in het woud wonen, ver van de mensen,' zei hij. 'Zoek in dit woud een plek met veel wild en veel vogels, met bloemen en vruchten, een mooie plek die heil brengt en waar goede mensen wonen, zodat we daar al die jaren gelukkig kunnen leven.'
Arjuna eerde zijn broer zoals een leerling zijn leraar eert. 'Jij bent het die de grote, oude rishi's altijd gediend heeft. Er is in de wereld van de mensen niets wat jij niet weet. Ook de brahmanen heb je met eerbied gediend, Vyasa en de anderen, en Narada, rijk aan ascese, die door alle poorten van de werelden gaat, tot de wereld van Brahma toe. Je kent alle wegen van de brahmanen, en wat ieder van hen vermag. Jij weet wat ons goed doet. Waar jij wilt wonen, daar gaan we wonen. Hier is een meer dat Dvaitavana heet, een plek voor goede mensen, met bloemen en vruchten, mooi en vol vogels van allerlei soort. Ik zou hier graag de twaalf jaar doorbrengen, als jij het goedvindt. Of denk je er anders over?'
Lees het hele verhaal in hoofdstuk één, Waarom groeit je woede niet?
In hetzelfde hoofdstuk
Het Dvaitavana; Markandeya en Baka Dalbhya; Draupadi vraagt Yudhishthira waarom hij niet woedend wordt; zijn lof van de vergeving.