Boek 4 · Hoofdstuk één, Waarom groeit je woede niet?
Een glimlach
In de salawouden langs de Sarasvati vonden de prinsen een plek om te wonen, ver van het leven dat ze gewend waren. Yudhishthira onthaalde alle asceten en wijzen in dat woud, en de voornaamste brahmanen, op de beste wortels en vruchten. Dhaumya, hun huispriester, was voor de Pandava's als een vader, en hij bracht voor hen in het woud de offers, ook die aan de voorouders.
Op een dag kwam er een gast naar de hermitage van de Pandava's, die ver van hun rijk woonden: de oeroude rishi Markandeya, die ook in Yudhishthira's zaal in Indraprastha had gezeten. Hij straalde als een vuur waarin het offer brandt, en Yudhishthira ontving de grote muni met de eer die goden, rishi's en mensen hem altijd gaven. Markandeya, die alles wist, keek naar Draupadi, naar Yudhishthira, naar Bhima en Arjuna, daar tussen de asceten, en hij glimlachte.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk één, Waarom groeit je woede niet?
In hetzelfde hoofdstuk
Het Dvaitavana; Markandeya en Baka Dalbhya; Draupadi vraagt Yudhishthira waarom hij niet woedend wordt; zijn lof van de vergeving.