Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Boek 4 · Hoofdstuk zestien, Achtmaal krom

De zanddam

Verteld door Vaishampayana; in het verhaal nemen ook anderen het woord. Ongeveer 5 minuten lezen.

'Dit is de Samanga, die vroeger Madhuvila heette,' zei Lomasha. 'Nadat Indra Vritra had gedood, werd hij door het ongeluk getroffen, zegt men, en in de Samanga baadde hij zich vrij van al zijn kwaad. Hier, in de flank van de Mainaka, ligt een plek die ook Vinashana heet, waar Aditi, de moeder van de goden, lang geleden het offermaal kookte om zonen te krijgen. Beklim deze koning van de bergen, jullie allemaal, en jullie werpen het ongeluk van je af, het ongeluk dat geen roem brengt en waarover je niet spreekt. Daar liggen de bergen van Kanakhala, waar de rishi's van houden, en daar stroomt de Ganga, de grote rivier. Hier bereikte de verheven Sanatkumara de hoogste volmaaktheid. Dompel je hier onder, en je wordt van al je kwaad bevrijd. En kijk, daar ligt de hermitage van Raibhya. Daar kwam Yavakri om, de zoon van de asceet Bharadvaja, een dichter en een geleerde.'

Lees het hele verhaal in hoofdstuk zestien, Achtmaal krom

In hetzelfde hoofdstuk

Ushinara met de havik en de duif; Ashtavakra en Bandin; Yavakri, Raibhya en Paravasu.