Boek 4 · Hoofdstuk zestien, Achtmaal krom
Twee haarlokken
In de lentemaand Madhava kwam Yavakri bij de hermitage van Raibhya. Tussen de bloeiende bomen van die heilige plek zag hij de schoondochter van Raibhya lopen, mooi als een vrouw van de kinnara's, de wezens die in de bergen zingen. Yavakri kende geen schaamte meer: de begeerte had hem zijn verstand ontnomen. 'Kom bij mij,' zei hij tegen haar, en zij schaamde zich.
Ze kende zijn aard. Ze was bang voor zijn vloek, en ze kende het vuur van Raibhya. 'Goed,' zei ze, en ze nam hem mee naar een afgelegen plek en hield hem daar op.
Raibhya kwam terug in zijn hermitage. Hij zag zijn schoondochter, de vrouw van Paravasu, huilen, en hij troostte haar met zachte woorden en vroeg wat er was. Ze vertelde hem alles: wat Yavakri tegen haar had gezegd, en wat zij hem met opzet had geantwoord.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk zestien, Achtmaal krom
In hetzelfde hoofdstuk
Ushinara met de havik en de duif; Ashtavakra en Bandin; Yavakri, Raibhya en Paravasu.