Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Boek 3 · Hoofdstuk zeven, Hier is de deur

Een vriendschappelijk spel

Verteld door Vaishampayana, aan koning Janamejaya, tijdens het slangenoffer. Ongeveer 4 minuten lezen.

Shakuni had op de weg terug uit de zaal gehoord wat Duryodhana wilde. In Hastinapura ging hij naar Dhritarashtra, met woorden die Duryodhana graag zou horen. De koning, wiens enige ogen zijn wijsheid waren, zat op zijn troon.

'Weet u dat Duryodhana zijn kleur verloren heeft, grote koning? Hij is bleek en mager geworden, neerslachtig en vol zorgen. Waarom zoekt u niet uit wat uw oudste zoon zo bedroeft? Het is verdriet dat van de vijand komt.'

'Duryodhana,' zei Dhritarashtra, 'waarom ben je zo terneergeslagen, mijn zoon? Als ik het mag horen, zeg het me dan. Shakuni hier zegt dat je bleek en mager bent, en ik weet niet waar dat verdriet vandaan komt. Al mijn grote rijkdom ligt in jouw handen. Je broers en al onze verwanten doen nooit iets wat je niet bevalt. Je draagt de beste kleren, je eet rijst met vlees, je rijdt op de beste paarden. Kostbare bedden, mooie vrouwen, goede huizen, alle vermaak dat je maar wilt: het ligt klaar op één woord van jou, zoals bij de goden. Waarom treur je dan, mijn zoon, als een man die niets heeft?'

Lees het hele verhaal in hoofdstuk zeven, Hier is de deur

In hetzelfde hoofdstuk

Shakuni's plan; Duryodhana's klacht bij zijn vader; de schatten van de rajasuya; de dobbelzaal en Vidura's uitnodiging.