Boek 4 · Hoofdstuk tweeëntwintig, Wie is een brahmaan?
Het zesde deel van de dag
'Hoe kon Bhima zo bang worden voor een reuzenslang, muni?' vroeg Janamejaya. 'Hij had de kracht van tienduizend olifanten. Bij het lotusmeer had hij de beste wachters van Kubera neergeslagen, en in zijn trots had hij Kubera zelf uitgedaagd, de afstammeling van Pulastya. En nu vertelt u dat hij, die zijn vijanden neerhaalde, door angst werd gegrepen en in nood raakte. Dat wil ik horen. Ik ben er heel nieuwsgierig naar.'
'Na de hermitage van Vrishaparvan waren ze verder getrokken, koning,' zei Vaishampayana, 'en ze woonden in het woud van Vishakhayupa, een woud vol wonderen.'
Bhima zwierf door dat woud, zomaar, met zijn boog in de hand en zijn zwaard omgegord. Hij zag de mooie streken van de Himalaya, waar de rishi's van de goden en de siddha's komen en de apsara's wonen, waar de bomen veel schaduw geven, zacht en koel door de sneeuw, en altijd bloeien en vrucht dragen. Hij zag bergrivieren met water als lapis lazuli, en wouden van deodars, die als netten voor de wolken waren. Hij joeg over de vlakke, dorre stukken van de berg en schoot het wild met zuivere pijlen. Hij doodde grote zwijnen, antilopen en buffels. Hij rukte bomen met hun wortels uit de grond, hij brulde en sloeg op zijn armen en klapte in zijn handen, tot de aarde en de wouden ervan dreunden, en leeuwen en olifanten verlieten bang hun holen. De slangen kropen weg in hun grotten, en Bhima ging ze rustig achterna.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk tweeëntwintig, Wie is een brahmaan?
In hetzelfde hoofdstuk
Het twaalfde jaar en het vertrek naar het Dvaitavana; Nahusha als slang; Yudhishthira's antwoorden.