Boek 3 · Hoofdstuk vijftien, De dam is gebroken
Mijn vader viel
Shalva had de stad van de Anarta's losgelaten, en toen jouw grote rajasuya voorbij was, ging ik ernaartoe. Ik zag Dvaraka zonder glans. Er werd geen Veda gereciteerd, er klonk geen roep bij het offer, de mooiste vrouwen droegen geen sieraden, en de tuinen van Dvaraka waren niet meer te herkennen. Ik vroeg Kritavarman: 'Wat is er met de mannen en vrouwen in de stad van de Vrishni's, dat ze zo ontdaan zijn? Ik wil het weten.' En Kritavarman vertelde me uitvoerig hoe Shalva de stad had belegerd en hoe hij weer was vertrokken.
Ik hoorde alles, tot het einde, en ik besloot Shalva te doden. Ik stelde de mensen in de stad gerust, en koning Ahuka, en mijn vader Vasudeva, en alle helden van de Vrishni's, en ik gaf hun moed. 'Blijf altijd op jullie hoede in de stad, Yadava's, en weet dat ik uittrek om koning Shalva te vernietigen. Ik keer niet naar Dvaravati terug voordat ik hem gedood heb. Pas als ik Shalva en zijn stad Saubha heb vernietigd, zie ik jullie terug. Sla de trom met de drie tonen, die de vijanden angst aanjaagt.'
Lees het hele verhaal in hoofdstuk vijftien, De dam is gebroken
In hetzelfde hoofdstuk
Krishna vertelt de oorlog om Saubha; het afscheid in Kurujangala.