Boek 3 · Hoofdstuk vijftien
De dam is gebroken
Ik nam mijn mooie boog weer op en schoot met mijn pijlen de hoofden van de vijanden van de goden af, daar op Saubha. Met de Sharnga schoot ik pijlen op koning Shalva af, pijlen in de vorm van giftige slangen, die hoog vlogen en fel gloeiden. Maar toen zag ik Saubha niet meer: door begoocheling was de stad verdwenen, en ik stond versteld. Terwijl ik wachtte, begonnen de scharen van danava's, met hun afschuwelijke gezichten en hun wilde haar, te brullen. Snel legde ik het wapen aan dat doodt op het geluid alleen, om hen te vernietigen, en het gebrul hield op. Alle danava's die hadden gebruld, waren gedood door mijn pijlen, die afgingen op het geluid. Toen daar het gebrul verstomd was, klonk het ergens anders weer, en ook daarheen schoot ik mijn pijlen. In alle tien windstreken brulden ze, schuin en boven me, en ik doodde ze allemaal.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk vijftien, De dam is gebroken
In hetzelfde hoofdstuk
Krishna vertelt de oorlog om Saubha; het afscheid in Kurujangala.