Boek 3 · Hoofdstuk twaalf, De koperen pot
Een onderpand
Om. Wie het woord Jaya, overwinning, wil uitspreken, buigt eerst voor Narayana en voor Nara, de hoogste onder de mensen, de twee goddelijke rishi's die op aarde Krishna en Arjuna heten, en voor Sarasvati, de godin van het woord.
'Brahmaan,' vroeg koning Janamejaya aan Vaishampayana, 'mijn voorvaders, de zonen van Pritha, waren met bedrog verslagen in het spel. De zonen van Dhritarashtra en hun raadslieden hadden hen woedend gemaakt en harde woorden laten horen, en zo hadden ze een vijandschap gezaaid die groter was dan alle andere. Wat deden mijn voorvaders toen? Ze waren in één klap hun koningschap kwijt en in de ellende gestort: hoe brachten ze hun dagen door in het woud? Wie volgde hen? Wat aten ze, hoe leefden ze, waar woonden ze? Hoe gingen die twaalf jaar in het woud voorbij, voor zulke helden? En de prinses, die boven alle vrouwen uitstak, die haar mannen altijd volgde en nooit loog: hoe verdroeg zij, die geen leed verdiende, die harde ballingschap? Vertel het me uitvoerig, u die rijk bent aan ascese. Ik wil alles horen wat die helden gedaan hebben.'
Lees het hele verhaal in hoofdstuk twaalf, De koperen pot
In hetzelfde hoofdstuk
Het vertrek en de burgers; Shaunaka; de zon en de koperen pot; Vidura verstoten.