Naar de inhoud
De Mahabharataopnieuw verteld

Boek 4 · Hoofdstuk zeventien, De geurige lotus

Een witte berg

Verteld door Vaishampayana; in het verhaal nemen ook anderen het woord. Ongeveer 3 minuten lezen.

'Jullie hebben veel bergen gezien, zonen van Pandu, rivieren, steden en wouden, en het water van de tirtha's met je eigen handen aangeraakt,' zei Lomasha. 'Deze weg gaat naar de Mandara, de berg van de goden. Wees stil en zonder angst: hier wonen de goden, en de rishi's die goed hebben gedaan. Hier stroomt de rivier met het heilige water, die bij Badari ontspringt. Rishi's hebben hier hun gezangen gezongen, de koning van de goden zegt hier met de Maruts zijn dagelijkse mantra's, en zon en maan volgen haar, dag en nacht. Shiva, met de stier in zijn vaandel, heeft haar water bij Gangadvara met zijn hoofd opgevangen, zodat de wereld kon blijven bestaan. Ga naar haar toe, kinderen, met een reine geest, en buig voor haar.'

Lees het hele verhaal in hoofdstuk zeventien, De geurige lotus

In hetzelfde hoofdstuk

De drempel van de bergen; Naraka en de ever; de storm en Ghatotkacha; Badari; Bhima op weg naar de lotus.