Boek 4 · Hoofdstuk twee, Een houten pop
De oogzalf en de naald
'Je hebt een verbond gesloten met de Tijd,' zei Bhima, 'met de Tijd die alles beëindigt, die geen einde heeft en geen maat. Denk je dat je de Tijd voor je ziet, jij, een sterveling die door de Tijd gebonden is, vergankelijk als schuim, als een vrucht die rijp wordt en valt? Bij ieder knipperen van je ogen neemt je leven af, zoals het poeder van de oogzalf minder wordt elke keer dat de naald erin gaat: waarom zou je dan wachten? Alleen wie een leven zonder einde heeft, of wie de maat van zijn leven kent en alles voor zich ziet, kan op de tijd wachten. Als wij wachten, koning, neemt de Tijd ons in die dertien jaar een stuk van ons leven af en brengt hij ons dichter bij de dood. Wie een lichaam heeft, draagt de dood altijd in dat lichaam mee. Laten we daarom nog vóór onze dood ons rijk nemen.
Lees het hele verhaal in hoofdstuk twee, Een houten pop
In hetzelfde hoofdstuk
Draupadi over de Beschikker en het handelen; Bhima over kracht en de dharma van de kshatriya; Vyasa en de Pratismriti.